เอ็นพีเอการบัญชี

การเดินทางแห่งโพธิสัตว์


การเดินทางแห่งโพธิสัตว์

     ท่านโพโพอ่องส่องไฟทางนั่นคือ  การเดินทางแห่งโพธิสัตว์ย่อมมืดมนอนันตกาล  หากมืดมนแล้วไม่มีแม้แสงจากโคมไฟก็มิอาจไปถึงปลายทางได้  เจ้าสัจจะยามินมองตามไฟที่ส่องจากมือท่านโพโพอ่อง  ด้วยใจที่อาจหาญไม่หวั่นไหวแม้แสงจะไม่สว่างจ้าทั่วทั้งคุ้งน้ำก็ตาม  ท่านปู่คัดท้ายเรือคือสติหากสติไม่แกร่งพออาจทำให้เรือโคลงเคลงไปไม่ได้ไกล  แม้จะมีไฟส่องทางก็ตาม การเดินทางสู่มรรคาแห่งโพธิญานจึงต้องดำริศรัทธาอย่างมั่นคง  ด้วยสติปัญญา หากขาดสติแล้วการเดินทางนั้นจะเสียเวลาและความเพียรลงได้

     อุปสรรคแห่งเส้นทางคือ  สายน้ำที่ทอดยาวไกล  เรือเปรียบเสมือนบารมีที่จะนำพาเจ้าสัจจะยามินให้ถึงที่หมายเส้นทาง หากผู้คัดท้ายเรือไม่มั่นคง เรืออาจชนโขดหินทะลุอัปปางไปไม่ถึง เสียเวลา คือเสียความมุ่งมั่นในการสะสมบารมี โพธิญานก็ไม่แจ้งชัด สติแกร่งก็ต้องอาศัยแสงไฟ(ปัญญา)

     ที่ท่านโพโพอ่องส่องเปรียบเสมือนปัญญา สติ-ปัญญาจึงต้องควบคู่กันไปด้วยการสร้างบารมีจนถึงเส้นทางแห่งโพธิญาณ